المجمع على بطلانه : كلمهء « المجمع » صفت « التّصويب » بوده و ضمير در « بطلانه » به تصويب برمىگردد . فى تلك الموارد : يعنى بعضى موارد اصول و طرق و امارات . بمرتبته محفوظ فيها : ضمير در « بمرتبته » به حكم واقعى و در « فيها » به « تلك الموارد » برمىگردد . فانّ الحكم المشترك الخ : كلمهء « الحكم » اسم « انّ » و كلمهء « المشترك » صفت « الحكم » و خبر « انّ » نيز كلمهء « ليس » با اسم و خبرش مىباشد . ليس الّا الحكم الانشائىّ الخ : ضمير در « ليس » اسمش بوده به حكم مشترك برگشته و كلمهء « الحكم الانشائى » خبر « ليس » و اين عبارت نيز خبر « انّ » مىباشد . المدلول عليه : كلمهء « المدلول » صفت « الحكم الانشائى » بوده و ضمير در « عليه » به حكم انشائى برمىگردد . بعناوينها الاوليّة : ضمير در « بعناوينها » به احكام برگشته و كلمهء « الاوليّة » صفت « عناوينها » بوده و مقصود از « عناوينها الاوليّة » يعنى با قطع نظر از اضطرار و جهل و شكّ . بحسب ما يكون فيها من المقتضيات : ضمير در « يكون » به ماء موصوله و در « فيها » به عناوين اوليّه برمىگردد . و هو ثابت فى تلك الموارد : ضمير « هو » به حكم انشايى برگشته و مقصود از « تلك الموارد » بعضى موارد اصول و طرق و اماراتى كه در آن اجزاء مىباشد . كسائر موارد الامارات : يعنى موارد امارات كه در آن اجزاء نيست . و انما المنفيّ فيها الخ : ضمير در « فيها » به بعضى موارد اصول و طرق و امارات برگشته و كلمهء « المنفىّ » مبتدا و خبرش « ليس الّا الحكم الفعلىّ » بوده و اين عبارت جواب سؤال مقدر است : « اگر حكم انشائى در اين مواردى كه قائل به اجزاء شديم ثابت است پس چه چيزى نفى شده است ؟ » .